Pobudka, małe hobbity! Już siódma!
Cześć, Czarodzieju!
Czas się zagłębić w wyobraźni Tima.
Sprawdźmy, jakie to dziwne i fantastyczne światy
kryją się w wyobraźni chłopca, który ma siedem i pół roku, co wy na to?
A to co?
Nie nadszedł jeszcze czas śniadania, a Timothy i jego młodszy brat
już zaangażowali się po uszy w poszukiwanie tajemniczego skarbu.
Świetny plan, chłopaki!
Tam, gdzie są piraci, niechybnie jest również skarb.
Ale też marne warunki higieniczne.
Uwaga na rufie!
Unik, obrona i pchnięcie!
To McMulligan, niezwykle groźny ze swoim ciężkim kijem golfowym.
Czy to ty masz nasz skarb? Trafiony!
A to przebiegły Bartleby, zawsze gotowy do walki
i zawsze przygotowany do egzaminu.
W razie trudności z plądrowaniem, zakląć:
A. Bida! - B. Gnida! C. Strach! - D. Mach!
Niestety ani śladu skarbu.
Timie, uważaj na zatrucie ołowiem!
Czy to Lavender Lou?
Tędy!
Nie zapomnijcie o Francuzie, Jean-Lucu, z wytatuowaną mapą i drogą do skarbu.
Timothy, zanotuj szczegóły. Być może nawet dziś odnajdziemy ten skarb.
Piratów mamy z głowy!
Mapa wskazuje, że droga do skarbu wiedzie przez morską toń.
Dalej, chłopaki, naprzód!
Ale pilnujcie się dobrze. Tam w głębi jest niebezpiecznie.
Gdzie my jesteśmy?
Ależ to dziwne i egzotyczne morskie stwory.
Którędy po skarb?
Ależ niewiele brakowało!
Chyba najwyższy czas opuścić te wody.
Naprzód!
Zwróćcie uwagę na ten jagodowy trop prowadzący do skarbu, spieszmy się.
Choć może nie za bardzo.
Udało wam się odbyć podróż w czasie, do epoki dinozaurów,
tak prowadziła mapa.
Timothy, nie mamy czasu, by walczyć i doprowadzić do wyginięcia tych jaszczurek.
Musimy znaleźć skarb.
Trochę się pospieszyłem.
Bo oto jakiś potężny czarownik wkracza do tego pierwotnego świata.
A teraz na drogę w przyszłość.
Jest rok 2057.
Chorąży T-Rex i ja prowadzimy dochodzenie w sprawie inwazji.
Widzę, że pozyskałeś ważnego sojusznika. Dinozaur na pewno zna drogę.
- Olbrzymi skarb jest tuż, tuż, czuję to. - Naprzód!
Zaczekajcie!
Oczywiście, twój stalowy wierzchowiec zawiezie nas do bajecznych skarbów.
- Super! - Tak!
Bardzo cię proszę, nie szybciej od światła, bo kręci mi się w głowie.
Coś mi się tutaj nie podoba.
- Chłopaki, mówię wam. - Drzewo!
Odpuśćmy sobie skarby, nasze życie jest ważniejsze!
Czy wciąż żyjemy?
Mogę już otworzyć oczy?
To jakieś przywidzenie?
- Ależ tak! - Hurra!
To przecież skarb, którego szukaliśmy przez całe życie.
Wygraliśmy!
- Wygraliśmy! - Wygraliśmy! Tak jest!
Jeż się nie mogę doczekać, co zdarzy się jutro.
Ale zaraz, jest dopiero 7:15.
Minęło raptem piętnaście minut!
A dałbym głowę, że było to całe życie.
Tłumaczenie: Jacek Trzesowski, Deluxe